01.Kültür, toplumların tarihsel birikimi, inançları ve yaşam tarzlarının yansımasıdır. Bu bağlamda sanat, kültürün en güçlü ifade alanlarından biridir. Minyatür sanatı, 13.–19. yüzyıllar arasında Doğu’da gelişmiş, Osmanlı döneminde özgün üslubuna kavuşarak doruk noktasına ulaşmıştır. 18. yüzyıldan itibaren Batı etkisiyle önemini yitirse de, günümüzde yeniden çağdaş sanatla bütünleşmesi gereklidir. Minyatür yalnızca yazma eserleri süsleyen resimler değil, özgün bir sanatsal ifade biçimidir. Niğde’de yapılan çalışmalarda minyatür teknikleri güncel yaklaşımlarla uygulanmakta; bölgenin tarihî ve kültürel zenginliği sanat aracılığıyla yorumlanmaktadır. Bu, kültürel mirasın korunarak geleceğe taşınmasına katkı sağlamaktadır.
02.Renkli yün, ipek ve çeşitli ipliklerle atkı-çözgü dokusu üzerine atılan ilmelerle üretilen halı, insanlığın en eski el dokuma sanatlarından biridir. Kapadokya’nın önemli bir parçası olan Niğde’de halıcılık, yüzyıllardır süregelen bir gelenektir. Maden, Ulukışla, Melendiz, Kemerhisar, Bor ve Koyunlu başta olmak üzere birçok yerleşimde ahşap ıstar tezgâhlarında dokunan halılar, yakın zamana kadar her evde bulunmuş ve önemli bir geçim kaynağı olmuştur. Kadınlar tarafından dokunan bu halılarda bereket, sağlık, nazar, ölüm ve diriliş gibi temaları simgeleyen göz, yıldız, hayat ağacı, muska, kuş ve koçboynuzu motifleri öne çıkar. Ayrıca Rumlardan kalan “gamalı haç” motifli halılar da yabancı turistlerin ilgisini çekmektedir.
03.Niğde tarihi boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Dokuma, el sanatları, Türk islam dönemine ait seramik buluntuları ile kültürel bir şehrimizdir. Seramik sanatı ile yapilan bu ayna çalışmasında çamura şekil verilerek Niğdemizin Bor ilçesinde Kemerhisar beldesinde bulunan Tyana antik kentini, saat kulemizi, Hüdavent Hatun türbemizi ve yöremize ait elmamızın ve Niğde bağlarımızın kültürel tanıtımı yapılmıştır.
04.Sepetçilik ağaçların ince sürgünlerinden, bitkilerin olgunlaşmamış saplarından faydalanılarak yapılan örgü el sanatıdır. Sepetçilik sanatı insanlık tarihiyle başlar.
Günümüzde ise zamana uygun farklı teknik ve malzemeler kullanılarak göz alıcı, farklı kullanım alanları olan ürünler ortaya konmaktadır.
05.Cam, günlük yaşamda işlevsel olarak kullanılan bir malzeme olmakla birlikte, cam sanatı aracılığıyla estetik ve kültürel bir değere dönüşmektedir. Oda sıcaklığında katı, ısıtıldığında akışkan form alan cam, açık alevde cam şekillendirme yöntemiyle 1000–1200 °C’de şalümo önünde ergitilerek biçimlendirilir. Osmanlı İmparatorluğu’nun 19. yüzyılda kurmaya çalıştığı cam sanayi, Venedik ve Bohemya camcılığının etkilerini taşımış, Beykoz camcılığının gelişiminde belirleyici olmuştur. Bu dönemde üretilen ve günümüze ulaşan çeşm-i bülbüller, Osmanlı üslubuna uygun form ve desenleriyle hem sanatsal hem de kültürel miras niteliği taşıyan önemli örneklerdir.