01.Edirnekâri, Osmanlı İmparatorluğu’nun İstanbul’dan önceki başkenti Edirne’ye özgü, XIV-XIX. yüzyıllar arasında Osmanlı ahşap işlerinde kullanılan kadim bir sanattır. Ahşap ve deri üzerine yapılan, özellikle toprak boyama tekniğiyle doğal malzemelerden oluşturulan oyma ve boyama eserlerden meydana gelir. Saray nakkaşlığı ve tezhip işçiliğine dayanan motifleriyle dünya üzerinde doğduğu şehrin adını taşıyan tek sanat olma özelliğine sahiptir. Çeyiz sandıkları, dolaplar, kapılar, çekmeceler, tavan süslemeleri ve Kur’an mahfazalarında sıkça görülür. Bu geleneği yaşatmak için hazırlanan huş ağacından ahşap kutu ürününde, Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesi’ndeki yazı odası ahşap mürekkep hokkası sandığının motifleri uygulanmış, düz boyama, tarama ve tahrir teknikleri kullanılmıştır.
02.Rubia Tinctorum bitkisinden elde edilen Edirne kırmızısı Avrupa’da Rouge d'Adrinople olarak bilinmektedir. 18-19. yüzyıllarda tekstil piyasasının önemli figürlerinden olmuş, sanayileşmeyle zamanla unutulmuştur. 2017'de bir gazete yazısıyla tekrar gündeme gelmesiyle Edirne kent kimliğine kazandırılması çalışmaları başlamıştır. Bu tabloda Selimiye Camii Müezzin Mahfili tavanının kalem işi bordür motifi Edirne Kırmızısı renginde ve Selimiye Camii görseli ile beraber çalışılmıştır.
03.Günümüzde de Edirne’yi simgeleyen meyve sabununun Osmanlı Devleti’nde yer alan “sabunhane” adı verilen küçük imalathanelerde, geleneksel tarzda üretiminin yapıldığı bilinmektedir. Hem temizlik amaçlı hem süs eşyası olarak kullanılan meyve sabununun üretiminde presten geçmemiş yeşil sabun ham madde olarak kullanılmaktadır.
04.Edirne ile özdeşleşmiş yağlı güreşlerde pehlivanın üzerindeki tek kıyafet olan “Kispet” el işçiliği ve ustalıkla dana veya malak derisinden hazırlanan meşin pantolondur. Pehlivanın başarısı kispeti diken ustanın hüneriyle ilişkilendirilir. Fotoğraftaki minyatür ürün Edirne’nin kispet yapan tek ustası tarafından dekoratif amaçlı üretilmiştir
05.Edirne’nin geleneksel el sanatlarından olan “Aynalı Süpürge”, geçmişte Edirne’nin çeyiz geleneğinde önemli yer tutmuştur. Süpürge otundan yapılan ve insanların temizlik aracı olarak kullandıkları el yapımı süpürgeler, zamanla Edirne’ye has, şehrin kültürünü tanıtan hediyelik eşya formuna dönüşmüştür.
06.Sepet örücülüğü, insanlık tarihi kadar eski bir el sanatı olup bazı bitkilerin saplarının, yapraklarının veya dallarının örülmesiyle ihtiyaca göre üretilen bir zanaattır. Edirne ve Balkanlarda önemli bir yere sahip olan bu sanat, geçmişte gündelik kullanım amacıyla yaygınken günümüzde daha çok dekoratif amaçlı ürünlerde tercih edilmektedir. Kamış ve söğüt ağacının ince sürgünlerinden elde edilen malzemeler kullanılarak üretilen sepetlerde, yuvarlak taban örme, alt-üst dokuma, ağız kapama ve burgu gibi geleneksel teknikler uygulanmaktadır. Hem işlevselliği hem de estetik görünümüyle sepet örücülüğü, kültürel mirasımızı yaşatan önemli el sanatlarımızdan biridir.