Mersin, Türkiye

14 Halk EÄŸitim Merkezi, 1 OlgunlaÅŸma Enstitüsü


Mersin, Akdeniz’in açıklığı ve Torosların direnciyle ÅŸekillenen üretken bir kültürün kentidir. Kıyıdan yaylaya uzanan yaÅŸam ritmi, el sanatlarında canlı ve dengeli bir estetiÄŸe dönüÅŸür. Dokumalar, geleneksel zanaatkârlık pratikleri ve yerel üretim kültürü; sabırla sürdürülen bir mirası temsil eder. Mersin’de üretim, doÄŸanın cömertliÄŸiyle insan emeÄŸinin uyumlu birlikteliÄŸidir. Mersin, çeÅŸitliliÄŸini ustalıkla harmanlayan, Anadolu’nun parlak ve dinamik renklerinden biridir.
MERSİN-Akdeniz
Akdeniz KaracaoÄŸlan Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
Çarpana (Kolan Dokuma)



Çarpana dokumacılığı, kökeni M.Ö. 2000–3000 yıllarına dayanan, Anadolu’da 1940’lı yıllarda Türk literatüründe tanınan kadim bir el sanatıdır. Basit yer tezgâhlarında ve yörük çadırlarında kadınlar tarafından dokunan bu teknik, yün, keçi kılı ve pamuktan elde edilen ipliklerle çözgü yüzlü yassı ve ÅŸerit formunda üretilir. GeçmiÅŸte günlük yaÅŸam ve ihtiyaçlardan doÄŸan kolan dokumacılığı, günümüzde iÅŸlevselliÄŸini yitirmese de daha çok dekoratif ürünler, giyim aksesuarları, ev eÅŸyaları ve hediyeliklerde deÄŸerlendirilmektedir. Hâlen Anamur, Silifke, Mut, Gülnar ve Torosların bazı köylerinde üretimi sürmekte olup, Mersin OlgunlaÅŸma Enstitüsü ile Halk EÄŸitim Merkezlerinde açılan kurslarla gelecek nesillere aktarılmaktadır.
MERSİN-Merkez
Mersin Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
Balık Ağı Örme



İlimiz Akdeniz ilçesi Karaduvar Belediyesi baÅŸta olmak üzere Balıkçılık ve bununla birlikte Balık ağı üretimi halkın geçim kaynağı olmakta balık ağı kursu ise istihdama destek vermektedir. Balık ağı kursunda eÄŸitim alan kursiyerler ,özellikle kadınlarımız bu alandaki sektör talebini saÄŸlamaktadır

This is your About section. Every website has a story and users want to hear yours. This is a great opportunity to give a full background on who you are and what your site has to offer. Double click on the text box to edit the content and add all the information you want to share. You may like to talk about how you got started and share your professional journey. Explain your core values, your commitment to customers and how you stand out from the crowd.
MERSİN-Anamur
Anamur Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
Anamur Kilimleri (KaralarbahÅŸiÅŸ ve Güleç, GüneybahÅŸiÅŸ, Ovabaşı Kilimleri)



Anamur Yöresi Kilim Dokumacılığı, Türk el sanatları içinde önemli bir yere sahiptir ve Yörük kültürünün ayrılmaz bir parçası olarak günümüze ulaÅŸmıştır. Orta Asya kökenli motiflerin izlerini taşıyan Anamur kilimleri, altıgen ve beÅŸgen motiflerin yoÄŸunluÄŸu ve “post yanışlı” adı verilen kaplan postunu andıran çizgileriyle diÄŸer yörelerden ayrılır. Kilimlerde kullanılan 199 farklı motif arasında eli belinde (annelik ve bereket), koç boynuzu (yiÄŸitlik ve güç), hayat aÄŸacı (soy devamlılığı), saç bağı ve küpe (evlenme isteÄŸi) öne çıkar. Seccade, heybe, çanta, yastık gibi iÅŸlevlerde kullanılan bu dokumalar, kök boya ve yün gibi doÄŸal malzemelerle cicim, zili ve sumak teknikleriyle üretilmiÅŸtir. 16.–17. yüzyıllardan günümüze kadar motif bütünlüÄŸünü koruyarak taşınmıştır.
MERSİN-Çamlıyayla
Çamlıyayla Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
İğne Oyası



İğne oyası, ilçemizin el emeÄŸi göz nuru geleneksel sanatlarından olup küçük iÄŸnelerle iplik halkalarının düÄŸümlenmesiyle oluÅŸturulur. Bu oyada kök, çirdik, fiskil, yaprak, tırabzan, bıyık, boru ve zürafa gibi farklı teknikler uygulanır. Ortaya çıkan motifler yöresel olarak küpeli oya, papatya, sümbül, kirpik adalyası, dutlu oya gibi adlarla bilinir. Geleneksel olarak ipek iplikle yapılan iÄŸne oyaları ince iÅŸçilik ve sabır gerektirir; modern dönemde ise ipeÄŸe benzeyen sentetik iplikler de kullanılmaktadır. Motiflerin dik durması için bazı bölümlere misina ya da ince tel yerleÅŸtirilir. Evlerde ve halk eÄŸitim merkezlerinde üretilen iÄŸne oyaları kadınların geçim kaynağı olup ilçede düzenlenen festivallerde sergilenerek kültürel tanıtıma katkı saÄŸlamaktadır.
MERSİN-Erdemli
Erdemli Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
01.Yörük Kıyafet ve Aksesuarları
02.Kara Çadır
03.Çarık
04.Çulfalık ve çıpıt
05.EÄŸirtmeç









01.Yörüklük, göçebe yaÅŸam biçimini ifade eden ve Türkmen/OÄŸuz boylarından günümüze taşınan bir kültürel yapıdır. Temel geçim kaynağı küçükbaÅŸ hayvancılığa dayanan Yörükler, at ve deveyi yük ve binek aracı olarak kullanmış, et, süt, yoÄŸurt ve bal gibi ürünler beslenme kültürlerini ÅŸekillendirmiÅŸtir. Bağımsızlıklarına düÅŸkün olan Yörükler, daÄŸlar ve yaylalarda doÄŸa ile bütünleÅŸmiÅŸ bir yaÅŸam sürmüÅŸ, göçebe hayatın sunduÄŸu farklı coÄŸrafya ve topluluklarla etkileÅŸim kültürel zenginliklerini artırmıştır. Erdemli’de yaÅŸayan Yörüklerin giyim-kuÅŸam ve aksesuarları bu kültürel mirasın önemli parçasıdır. Bu mirasın korunarak turizm yoluyla tanıtılması, hem gelecek kuÅŸaklara aktarılması hem de bölge ekonomisine katkı saÄŸlaması açısından önem taşımaktadır.
02.Yörük hayatının vazgeçilmezlerinden olan, yaÄŸmuru, karı, güneÅŸi geçirmeyen,
keçi kılından örme bir çadır örtüsü ile bu örtüyü ayakta tutan direkler ve iplerden oluÅŸan, dikdörtgen planlı bir çadır türü olan: “kara çadır”.
03.Günümüzün modern ayakkabılarının yaygınlaÅŸmasıdan önce, yörükler tarafından ayakkabı olarak kullanılan: “çarık”
04.İmkanların kısıtlı olduÄŸu dönemlerde, evlerde kullanılan ve günümüzde: çul ve çaput gibi isimlerle anılan ve yörük hayatında: “çıpıt” olarak anılan ve “çulfalık” -yörede “çulvalık” denir- isimli tezgahlarda, ev ortamında ve evdeki bayanlar tarafından dokunan malzemeler.
05.Modern dünyanın rengarenk ipleri yokken, eskiden yün eÄŸirmek amacı ile Yörükler tarafından sıklıkla kullanılan: “çıkrık-çark” ve “eÄŸirtmeç” “denilen basit makineler ile yünden ip de elde edilmesi -yörede yün eÄŸirmek denir- mümkündü.Yörük kadınlarının boÅŸ zamanlarında ve özellikle de sohbet ortamlarında, yün, keten, kenevir, pamuk gibi lifli hammaddeleri büküp ip yapmalarına (yöredeki deyimiyle: eÄŸirmeye) yarayan bir ucu çengelli tahta araç.
MERSİN-Gülnar
Gülnar Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
Yöresel Yemekler



Yüzlerce yıldır bölgemize özgü tescilli yöresel ürünlerden olan Gülnar nohut ve buÄŸdayından yapılan düÄŸünlerin, sünnet,mevlütlerin,cenaze yemeklerinin,bayramların ve insanların bir araya geldiÄŸi her türlü parogramların vazgeçilmezi olan yahni-keÅŸkek Türk kültürünün ve bölgemizi yansıtan en önemli kültür öÄŸelerinin başında gelir. Yöremizde yüzlerce yıldır bir araya geldiÄŸince ilk akla gelen yahni-keÅŸkek halkın biribiriyle kaynaÅŸması sosyalleÅŸmesi açısından oldukça önem arz etmektedir. Bu kültür mirasımızın aktarımı nesilden nesile devam etmekte olup AÅŸçı Yardımcısı kursumuz ile bu kültümüzün devamını saÄŸlamak en büyük amacımızdır.
MERSİN-Mut
Mut Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
01.Mut Kilimi
02.Kök Boyama
03.Bağlama Yapımı
04.Halk Oyunları ( Mut Yöresi)
05.Geleneksel Türk Mutfağı ( Yöreye ait Yemekler)
06.Semercilik Yapımı












01.Mut kilimleri, kökleri yüzyıllar öncesine dayanan göçebe Türkmen kültürünü yansıtan önemli bir el sanatıdır. Özellikle Yörük kültürünün izlerini taşıyan bu kilimler, Türkmen kadınlarının el emeÄŸiyle hayat bulmuÅŸ, aynı zamanda kadınların üretime ve iÅŸ yaÅŸamına katılımına katkı saÄŸlamıştır. Mut kilimlerinin ayırt edici özelliÄŸi, yöre halkının doÄŸal malzemelerden ürettiÄŸi ve günümüzde unutulmaya yüz tutmuÅŸ kök boya tekniÄŸi ile dokunmasıdır. Kırmızı, mavi, sarı, siyah ve beyaz gibi canlı renklerle dokunan kilimlerde; yıldız, hayat aÄŸacı, göz motifi ve koç boynuzu gibi semboller yer almakta, bu motifler bereket, iyi dilek ve nazardan korunma anlamlarını taşımaktadır. Modern halı ve kilimlerin yaygınlaÅŸmasıyla üretim azalsa da Mut Halk EÄŸitimi Merkezi çalışmalarıyla bu gelenek yaÅŸatılmaya devam etmektedir.
02.Mut ilçesinde kök boyama sanatı, doÄŸal malzemelerle yün ipliklerinin renklendirilmesine dayanan ve yüzyıllardır sürdürülen köklü bir gelenektir. Türkmen kültürünün izlerini taşıyan bu sanat, ünlü Mut kilim dokumacılığının ayrılmaz bir parçasıdır. Kök boyama yöntemiyle elde edilen renkler, kilimlerde, yöresel kıyafetlerde ve çeyiz eÅŸyalarında kullanılan ipliklere doÄŸallık, estetik ve dayanıklılık kazandırır. Bu teknikte ceviz kabuÄŸu, nar kabuÄŸu, karamık kökü, rubia bitkisi, soÄŸan kabuÄŸu, meÅŸe palamudu, kına ve çeÅŸitli kök bitkilerden yararlanılır. DoÄŸal boyarmaddelerin saÄŸladığı kalıcı renkler, Mut kültüründe hem sanatsal hem de iÅŸlevsel bir deÄŸer taşımaktadır.
03.Anadolu kültürünün en önemli öÄŸelerinden olan baÄŸlama yörük kültürünü yaÅŸatan İlçemiz yerel ve ulusal sanatçılarımız aracılığı ile icra edilmektedir. GeçmiÅŸten günümüze ülkemizin kıymetli ozanlarından KaracaoÄŸlan ve Musa EROÄžLU ilçemizin yetiÅŸtirdiÄŸi sanatçılardandır. İlçemizde aynı zamanda el emeÄŸiyle baÄŸlama yapan ustalarımızda mevcuttur ve ilçemiz Halk EÄŸitimi Merkezi aracılığla ustalıklarını gelecek nesillere taşıma gayreti içerisindedirler.
04.Yöre Halkımız üzüntüsünü ağıtlarla neÅŸesini halk oyunları ile göstermektedir.İlçemizde kurulan Mut Halk Oyunları ekibi Ulusal yarışmalarda 1.cilikler elde etmiÅŸ Yörük kültürünün baÅŸarıyla aktarmışlardır. İlçemiz Halk eÄŸitim Merkezi geleneksel dans topluıluklarına gerek sahne gerek eÄŸitici imkanı sunarak kültürümüzün bu önemli yapı taşının devemının saÄŸlanmasına yardımcı olmaktadır.
05.Mut yöresi, zengin mutfak kültürüyle tanınmakta ve Türkmen-Yörük geleneÄŸinin izlerini taşıyan özgün lezzetler sunmaktadır. Yörede en bilinen yemeklerden keÅŸkek, düÄŸün ve özel günlerde buÄŸday ile etin uzun süre piÅŸirilmesiyle hazırlanır. Yahni, et, nohut, soÄŸan, salça ve baharatlarla yapılan geleneksel bir yemektir. Topalak, ince bulgur, un ve baharatlarla yoÄŸrulup hazırlanan köfte türüdür. Batırık ise ince bulgur, domates, salatalık, yeÅŸillik, ceviz, yer fıstığı ve susamla yapılan, özellikle yaz aylarında serinletici bir tat olarak öne çıkan yöresel bir yemektir. Bu yemekler, Mut mutfağının kültürel zenginliÄŸini yansıtırken Halk EÄŸitimi Merkezi kurslarıyla yaÅŸatılmakta ve gelecek nesillere aktarılmaktadır.
06.İlçemizde semercilik ,geçmiÅŸten günümüze kadar geleneksel bir el sanatı olarak önemini korumuÅŸtur. Tarih boyunca Mut ve çevresinde hayvancılık yaygın olduÄŸundan semercilik de önemli bir zanaat haline gelmiÅŸtir. Semerler; genellikle ahÅŸap, keçe,deri ve saman gibi doÄŸal malzemeler kullanılırak el emeÄŸiyle yapılır.Usta semerciler,her semeri hayvanın sırt yapısına uygun üretir.Bu yüzden semercilik,yalnızca fiziksel iÅŸçilik deÄŸil aynı zamanda bilgi ve deneyim gerektiren bir zanaaattır. Ancak,teknolojinin vemodern ulaşım araçlarının yaygınlaÅŸmasıyla birlikte semercilik mesleÄŸi de kaybolmaya yüz tutmuÅŸtur.
MERSİN-Silifke
Silifke Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
01.Pamuklu Bez Dokuma
02.Dokuma
03.Kolan dokuma
04.Cep cep
05.Tülbent
06.İbrişimli Drabulus












01.Dokuma fabrikalarının olmadığı dönemlerde yöredeki yörüklerin pamuÄŸu alarak elde eÄŸirerek çulfalık tezgahlarında dokudukları kumaÅŸtır. Giysi dikimi ve ev tekstili yapımında kullanılmıştır. Silifke ve köylerinde dokunmuÅŸtur. KumaÅŸlar dokunduÄŸu taktirde otantik ve organik iç ve dış giyecek olarak kullanılabilir.
02.Çul, çuval , Heybe, Çadır, At, eÅŸek saman torbası gibi ihtiyaçlarda keçi kılı, koyun yünü, deve yününden yörede yapılan dokumalardır
03.Kolan dokuma(keçi kılı ve koyun yününün eÄŸirilip boyanması ile elde edilen iplerin çeÅŸitli tekniklerle dokunan desenli kalın dokumalardır.Yük baÄŸlama, KuÅŸak (kemer) Bebek hopetme, At eÅŸek deve gibi hayvanların koÅŸum ve dizginlerinde Kullanılar.
04.Cep cep: Küçük ev greçlerinin muhafaza edildiÄŸi sıralı gözlerden oluÅŸan ve çadır direÄŸinde asılı kumaÅŸ yada dokumadan dikilen dekoratif ev gereçtir.
05.Pullu ve boncuklu tülbentler: Kadınların baÅŸ örtmekte kullandıkları örtü.
06.Erkek ve kadınların bellerini korumak için, alt ve üst kıyafetleri sabitlemek için bellerine sardıkları dokuma kuÅŸak. Ölçüleri : en 30 cm, boy 250cm.
MERSİN-Tarsus
Tarsus Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
AhÅŸap Boyama



Åžahmeran, Türk, İran, Irak ve Anadolu mitolojilerinde belden aÅŸağısı yılan, üstü insan formunda tasvir edilen efsanevi bir varlıktır. Farsça Åžah-ı Maran ifadesi “yılanların ÅŸahı” anlamına gelmektedir. Halk arasında bilgeliÄŸi, iyimserliÄŸi ve ölümsüzlüÄŸü ile anılan Åžahmeran’ın ruhunun öldüÄŸünde kızına geçtiÄŸine inanılır. Anadolu’da Tarsus ve Adana-Yılankale gibi yerler onun yaÅŸadığı mekânlar olarak kabul edilmektedir. Efsanelerde genellikle insanlarla karşılaÅŸması ve öldürülmesi konu edilir. Yöremizde hazırlanan el yapımı ahÅŸap sunum tepsisinde Åžahmeran figürü, narenciye motifleri ve barış ile bereketin simgesi zeytin dallarıyla birlikte iÅŸlenmiÅŸ; boya teknikleriyle estetik bir görünüm kazandırılarak hem kültürel miras hem de sanatsal deÄŸer vurgulanmıştır.
MERSİN-Toroslar
Toroslar Halk EÄŸitimi Merkezi
Üretilen DeÄŸerler
Mersin Bez Dokuması


Mersin köy ve yaylalarında Yörükler tarafından yer tezgâhlarında dokunan bükme bez dokumalar, geleneksel yaÅŸamın önemli bir parçasıdır. Bu el dokumaları; çarÅŸaf, yorgan, yastık astarı, iç göynek, gecelik, peÅŸkir, erkeklerin giydiÄŸi “güdük” adı verilen üst kıyafet, kalın dokumasından yapılan “seko” ceket ve ÅŸalvar, ayrıca sofra bezi, savan, peÅŸtamal, un ve bulgur çuvalları ile düz dokumasından üretilen kefenlik kumaÅŸ olarak kullanılmaktaydı. Günümüzde üretim ÅŸekli büyük ölçüde aynı kalmış, ancak iplikler artık çarkta eÄŸrilmek yerine hazır alınmaya baÅŸlanmıştır. Zaman alıcı yapım süreci ve hazır ürünlerin yaygınlaÅŸması nedeniyle bu dokumacılık giderek azalmış, yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır.
MERSİN
Mersin OlgunlaÅŸma Enstitüsü
Üretilen DeÄŸerler
01.İğne Oyası
02.Mor Kulak Motifli çul dokuma
03.Muz Lifi
04.Seramik Amfora
05.Seramik ÅŸahmeran








01.Tarsus’ta nesillerdir üzüm baÄŸlarında yetiÅŸen üzümler, Toros DaÄŸları’nın rüzgârı, Berdan Çayı’nın suyu ve bereketli toprakların sunduÄŸu eÅŸsiz mirasın ürünüdür. Bu kültürel deÄŸerden esinlenilerek, Tarsus beyazı üzümünü simgeleyen iÄŸne oyası teknikleriyle kolye tasarımı yapılmıştır. İslam kültüründe güzellik, zarafet ve saflığın sembolü kabul edilen hatmi çiçeÄŸi ise aynı teknikle broÅŸ olarak iÅŸlenmiÅŸtir. Ayrıca dürüstlük, sadakat, mutluluk ve iyimserliÄŸi temsil eden ayçiçeÄŸi motifinden esinlenilerek yapılan çalışmalar, geleneksel iÄŸne oyasının estetik ve sembolik zenginliÄŸini günümüze taşımaktadır.
02.Dokumada Zili TekniÄŸi kullanılmış olup atkı ve çözgü ipi olarak yün tercih edilmiÅŸtir. Geometrik bezemeler arasında üçgen ve paralel kenar; sembolik bezemeler arasında ise mor kulak, kenar suyu ve kuÅŸ gözü motifleri yer almaktadır. 1.39x2.30 cm ölçülerindeki bu çul dokuma, yapılan araÅŸtırmalar sonucunda Mersin İli Erdemli İlçesi Sarıyer Mahallesi’nde tespit edilen motiflerden esinlenilerek 2024 yılında Mersin OlgunlaÅŸma Enstitüsü Dokuma Atölyesi’nde uygulanmıştır. Dokumaya bordo renkli bez ayağı tekniÄŸi ile baÅŸlanmış, yeÅŸil renkte “kuÅŸ gözü” bordür dokunmuÅŸ, yan bordürlerde kırmızı, beyaz ve yeÅŸil iplikler kullanılmıştır. Zemini kaplayan “mor kulak” motifi ise grift biçimde iÅŸlenmiÅŸtir.
03.Sıfır atık projesiyle baÅŸlayan bitkisel kaynaklı muz lifi çeÅŸitli aksesuar olarak; çanta, ÅŸapka, kemer, terlik, kilim, Amerikan servis ve ev aksesuarları olarak yapılmıştır. Görseldeki çanta muz lifliyle çalışılarak tığ örücülüÄŸü tekniÄŸiyle iÅŸlenmiÅŸtir.
04.Mersin bölgesine ait olan seramik amforalar, bölgenin tarihsel ticaret faaliyetlerini ve Akdeniz kültürleriyle olan etkileÅŸimini yansıtır. Antik dönemde ticaretin önemli bir merkezi olan Mersin, amforalar aracılığıyla zeytinyağı, ÅŸarap gibi ürünlerin taşınmasına katkı saÄŸlamıştır. Bu tür eserler, Mersin’in kültürel mirasını zenginleÅŸtirirken, bölgenin tarih boyunca önemli bir ticaret ve kültür köprüsü olduÄŸunu hatırlatmaktadır.
05.Mersin yöresine ait olan Åžahmeran figürü, bölgede efsanevi hikayelerle beslenen zengin bir kültürel simge olarak önemli bir yere sahiptir. Yarı yılan, yarı kadın ÅŸeklindeki bu mitolojik varlık, bilgelik ve ÅŸifa gibi kavramlarla iliÅŸkilendirilir. Mersin halkının geleneksel inanışlarında ve el sanatlarında sıkça yer bulan Åžahmeran figürü, kültürel kimliÄŸin bir parçası haline gelmiÅŸ ve halk sanatlarına ilham vererek yöresel kimliÄŸin korunmasına katkı saÄŸlamıştır.