01. 600 yılın üzerinde geçmişi olan Manisa bezi dokumasının, Osmanlı döneminde şehzadelerin iç giyiminde kullanıldığı, Osmanlı donanmasında da yelken bezi olarak kullanıldığı bilinmektedir. Özellikle sanayi devrimi ile birlikte bölgede önemini kaybetmeye başlamış olan Manisa bezi dokuması 2000’li yıllarda yeniden üretilmeye başlamıştır. Tarihi Manisa Bezi Dokuma Kooperatifi ile Şehzadeler Halk Eğitim Merkezi tarafından açılan kurslarda her yıl yeni kursiyerlere dokuma öğretilmekte ve kadınların bu iş ile para kazanmaları sağlanmaktadır. Günümüzde geleneksel şekliyle pamuk-ipek karışımı ipliklerle dokunmasının dışında filoş (sentetik) ipliklerle de dokunmaktadır. Manisa bezi dokuması geleneksel tahta tezgahlarda dokunmaktadır. Manisa bezi; yarısının bürümcük pamuk yarısının ipek olması özelliği ile öne çıkmaktadır.
02.Manisa merkeze 177 km uzaklıktaki Demirci İlçesi de ildeki önemli halı dokumacılığı merkezlerinden biridir. Gördes ve Kula halılarıyla benzerlikler arz eden Demirci Halıları da 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl başlarında dış satıma yönelik çalışan şirket ve tüccarların batı zevkine yönelik siparişleri nedeniyle kalite ve desen yönünden bozulma gösterdiyse de, günümüzde bu yozlaşmanın halıcılığımıza verdiği zararın anlaşılmasıyla aslına uygun, yüksek kalitede halılar dokunmaya başlamıştır.10.000 civarında el tezgahı bulunan, ihracata ve iç piyasaya yönelik halılar dokunan Demirci yöresinde halıcılık, en önemli gelir kaynaklarında biridir.
03.Taban halılarından ziyade seccadeleriyle ünlü olan Gördes, 17. ve 18. yüzyılda Batı Anadolu’nun önemli bir halıcılık merkezidir. Batı ülkelerinde, Gördes adı seccade anlamında kullanılacak, Türklere özgü “çift düğüm” denilen dokuma tekniği, “Gördes Düğümü” adıyla anılacak kadar ün yapmıştır. Ülkemizde 19. yüzyılda kurulmaya başlanan İstanbul, Bursa, Bandırma, Hereke ve Kayseri gibi halıcılık merkezlerinde Gördes seccadeleri, desenlerinde çeşitli yöresel değişiklikler ve ilaveler yapılmak suretiyle örnek olarak kullanılmıştır.
04. Killi topraktan elde edilen bir karışımın ham haliyle şekillendirilmesi sonucu kaplar, vazolar ve sürahiler gibi eşyalar üretilebilir. Pişmiş topraktan üretilen malzemelerin renklendirilmesi, sıralanması ve farklı teknikler ile desenlenmesi ile dekoru yapılmış haline çini adı verilir.
05.Kazaziye sanatının Milattan Önce 2800 yıllarında Lidyalılar'la Anadolu'da başladığı rivayet ediliyor. Sultanların kaftanlarını süsleme sanatı olarak başlıyor. Kazaziye tamamen el işçiliğe dayalı bir sanat. Bin ayar saf gümüş veya 24 ayar has altından yapılıyor. Farklı çeşitli kalınlıktaki teller iğneler yardımıyla sanat eserine dönüşüyor. Bu parçalar birleştirilerek takı halini alır. Kesinlikle kaynak değmez, tamamen elde yapılır. Makineyle yapılmaz. Dünyada unutulmaya yüz tutmuş sanat eserleri arasında yer alır. Çok meşaketli, uzun, sabır isteyen bir sanattır.